در من مينگريست فرمود كه ملك الموت بود گفت يا سليمان بفرماى تا باد مرا بردارد و بهند رساند كه من از او انديشه‌ناك شده‌ام و بسيار خايف گشته‌ام و ميترسم كه اجلم نزديك شده باشد تا بعد مسافتى واقع شود ميان من و او سليمان (ع) باد را امر كرد تا او را بزمين هند برد و چون ملك الموت نزد سليمان آمد سليمان صورت حال از او پرسيد گفت دوام نظر من باو تعجب من بود در اينكه مامور شده بودم كه آن روز قبض روح او كنم در هند و او را نزد تو يافتم گفتم اينجا تا هند قريب مسافت يك ساله است چگونه ممكن باشد كه قبض روح او نمايم در هند و چون در آن روز وقت موت او برسيد او را در هند يافتم در آنجا قبض روح او كردم و هو

قوله (ع) اذا اراد اللَّه قبض عبد بارض جعل له فيها حاجة

چون خداى تعالى خواهد كه قبض روح بنده كند در زمينى او را در آن زمين حاجتى پيدا كند تا بآنجا رود و متوفى شود و بدانكه آيه مذكوره منافات ندارد باخبار پيغمبر (ص) و ائمه هدى از آمدن باران در وقتى چنين و ذكورة و انوثة چنين و از موت فلان در فلان وقت و فلان زمين چنانچه كتب مخالف و موافق مشحون است باين چه مراد آن است كه علم باين اشيا مخصوص است بواجب الوجود و هيچكس اطلاع بر آن ندارد مگر باعلام ملك علام بيواسطه بشر چون سيد انبيا و يا بواسطه مانند ائمه هدى كه پيغمبر خدا ايشان را بآن اخبار فرموده باشد و لفظ در آية مشعر است به اين معنى چه معنى آن است كه آدمى بحيله و وسع طاقت خود نمى‌تواند كه باين امور عارف شود و اين منافى آن نيست كه بنده باعلام حضرت عزت علم ببعضى از آن حاصل كند.

سورة السجده‌

و اين را سجده لقمان نيز گويند از قبيل تسميه شيئى باسم مجاوران تا ملتبس بحم سجده نشود و نزول آن در مكه بوده الا سه آيه كه در مدينه نازل گشته و آن اينست كه‌ أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً الى تمام الآيات و عدد آيات اين سوره بيست و نه است نزد بصريان و سى است نزد باقيان و اختلاف در دو آيتست الم كوفيست و حديد حجازى و شامى ابى ابن كعب از پيغمبر (ص) روايت كرده كه هر كه الم تنزيل و تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ‌ قرائت كند همچنانست كه شب قدر را احيا كرده و ليث از ابى جابر روايت كرده كه پيغمبر (ص) بخواب نميرفت تا الم تنزيل و تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ‌ تلاوة ميفرمود و نيز ليث روايت كند كه من اين سوره را بطاوس اعلام كردم فرمود كه اين هر دو سوره مزية فضل دارند بر بواقى سورها كه در قرآنند و هر كه اين دو سوره را تلاوتكند شصت حسنه براى او بنويسند و شصت سيئه محو كنند و شصت درجه رفع كنند و حسين ابن العلى از ابى عبد اللَّه (ع) نقل كرده كه هر كه سوره السجده در هر شب جمعه بخواند حقتعالى‌