تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٦ - سوره النمل(٢٧) آيات ٦٠ تا ٦٩
و قول اكثر و اصح آنست كه مامور بمحمد حضرت محمد (ص) است كه چون حقتعالى در اين سوره قصههايى كه دالست بر كمال قدرت چون قصه موسى و بر اختصاص رسل بآيات كبرى چون قصه سليمان و بر هلاك اعدا و نصرت اوليا چون قصه صالح و لوط على نبينا و عليهم السلام بوى فرستاد و وقوف بر آن نعمتى عظيمست پس بجهت اين و يا بجهت هلاك امم كافره و يا بجهت نعمت ايمان وى را بحمد الهى امر كرد و بسلام بر بندگان برگزيده او را از انبياء كه حق تقدم دارند در دين و يا اصحاب آن حضرت كه در ايمان راسخ بودند چون عمار و ابو ذر و ياسر و سلمان و مقداد و يا اهل قرآن يا عامه مؤمنان و در تفسير اهل البيت آمده كه اهل اسلام ائمه معصوميناند عليه السّلام كه دل ايشان سالمست از لوث علايق و سر ايشان خاليست از مكر خلايق امروز سلام بواسطه شنوند و فرد اسلام بيواسطه خواهند شنيد كه سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ و در اين آيه حث است بر آنكه در سخن گفتن ابتدا بحمد خدا و سلام و صلوات برسول كنند تا بميامن و بركات اين سخن مقبول سامعان گردد و لهذا ارباب تصنيف و خطبا و وعاظ و ساير ادبا و اوائل رسايل و كتب و خطب و ساير مقاصد همين طريقه را مرعى ميدارند چه حقتعالى بعد از امر باين در مقصود شروع كرده بر سبيل الزام حجت بر كفره و تهكم و تسفيه راى ايشان بصورت استفهام فرمود كه آللَّهُ خَيْرٌ آيا خداى بحق بهتر است در پرستش أَمَّا يُشْرِكُونَ يا آنچه انباز ميگيرند مشركان با خداى تعالى و از معلومات بديهيه است كه هيچ خيرى مترتب نميشود بر عبادت آنچه بان شرك گرفتهاند تا موازنه توان كرد ميان آن و ميان كسى كه مبدء و مصدر جميع خير است و خالق و مالك همه آن و غرض از اين تبكيت اهل شركست و تهكم بحال ايشان و در خبر است كه چون رسول (ص) اين آيه تلاوت نمود فرمود كه
بل اللَّه خير و ابقى و اجل و اكرم
و بعد از آن تعداد خيرات و منافع خود ميكند كه از آثار رحمت واسعه او است و دالست بر وحدانية و قدرت قاهره او تابندگان از باديه جهالت و ضلالت شرك روى بنزهت آباد وحدانيت او نهند و ميفرمايد كه
أَمَّنْ خَلَقَ ام منقطعه است كه بمعنى بل و همزه است و اول متصله زيرا كه اول بطريق تبكيت فرمود كه آيا خداى بحق بهتر است يا خدايان باطله و بعد از آن اضطراب كرده بر سبيل تقرير به اينكه كسى كه قادر باشد بر خلق عالم بهتر است از جمادى كه قادر نيست بر هيچ چيز ميفرمايد كه بلكه بهتر است يعنى البته بهتر است آن كسى كه بقدرت كامله بيافريد السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ آسمانها و زمين را كه اصول كون و فسادند و اصول كاينات و مبادى و منافع وَ أَنْزَلَ لَكُمْ و فرو فرستاد براى شما مِنَ السَّماءِ از آسمان السَّماءِ آبى را فَأَنْبَتْنا بِهِ پس برويانيديم بدان آب حَدائِقَ بوستانهاى محاط عليها و اين ماخوذ