إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٠٨ - اختلاف قراءات قرآن

مرحوم آقاى آخوند مى‌فرمايند بايد برحسب اختلاف موارد به ادله ديگر، عمومات و يا اصول عمليّه رجوع نمود.

در ما نحن فيه ممكن است كسى بگويد به استصحاب رجوع مى‌كنيم زيرا زن قبل از اينكه خون حيضش قطع شود مقاربت با او حرام بود و بعد كه خون حيض قطع شده است شك مى‌كنيم كه آن حكم از بين رفته است يا نه لذا استصحاب بقاء حرمت را جارى مى‌كنيم و مى‌گوئيم نزديكى با او حرام است مگر اينكه غسل حيض بنمايد.

البتّه جريان استصحاب مبنى بر اين است كه ما براى زمانها فرديّت و استقلال قائل نشويم. امّا اگر كسى براى هر زمان استقلال و فرديّت قائل بود او بايد به عموم آيه‌ نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ‌ [١] تمسّك كند و بگويد (انّى) زمانيه است و هر فرد از زمان استقلال و فرديّت دارد و ما شك داريم كه فاصله بين پاك شدن از خون حيض تا زمان اغتسال از عموم ... فَأْتُوا حَرْثَكُمْ‌ ... خارج شده است يا نه، لذا اصالة العموم اقتضا مى‌كند به آن عموم رجوع كنيم و بگوئيم بعد از پاك شدن از حيض تا زمان غسل، مقاربت با آن زن حلال است.

[١]سوره بقره/ ٢٢٣.