إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣١١ - آيا آيات ناهيه مىتوانند مانع حجيت سيره عقلا بشوند
و لو سلم فإنما المتيقن لو لا أنه المنصرف إليه إطلاقها هو خصوص الظن الذي لم يقم على اعتباره حجة(١).
لا يكاد يكون الردع بها إلا على وجه دائر، و ذلك لأن الردع بها يتوقف على عدم تخصيص عمومها، أو تقييد إطلاقها بالسيرة على اعتبار خبر الثقة، و هو يتوقف على الردع عنها بها، و إلا لكانت مخصصة أو مقيدة لها، كما لا يخفى(٢).
و لو اين آيات هم نبود ما مىگفتيم مظنّه در اصول دين فايدهاى ندارد.
در ابتداى بحث حجّيّت خبر واحد مفصّلا جواب از آيات را بيان كرديم لذا ديگر آن مطالب را تكرار نمىكنيم.
(١)- ٢اگر بپذيريم كه آيات ناهيه اطلاق دارد و شامل اصول و فروع دين مىشود باز جواب ديگرى مىدهيم كه: اين آيات انصراف به ظنونى دارد كه دليل بر اعتبارشان قائم نشده است.
آيا با توجه به اينكه ظواهر كلام سبب حصول علم نمىشود شما مىتوانيد به آيات ناهيه تمسّك كنيد و بگوئيد چون از ظواهر كلام براى انسان، ظن- غير علم- حاصل مىشود فاقد حجّيّت است؟ خير زيرا دليل بر حجّيّت ظنّ حاصل از ظواهر الفاظ قائم شده است و اگر انصراف آيات را هم قبول نكنيد، مىگوئيم آيات ناهيه، قدر متيقّن در مقام تخاطب دارند. و قدر متيقّن آنها در مورد مظنّهاى است كه دليل بر حجّيّت آنها وجود نداشته باشد.
(٢)- ٣اگر آيات ناهيه بخواهند رادع و مانع سيره عقلا باشند مستلزم «دور» است و چون دور محال و باطل است پس در نتيجه رادعيّت اين آيات نسبت به سيره عقلا باطل است و اگر رادعيّت آيات نسبت به سيره عقلا باطل شد، حجّيّت سيره عقلا در جاى خود محفوظ است و دلالت بر حجّيّت خبر واحد مىكند.