إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١١٠ - آيا اجراى اصول عمليه در اطراف علم اجمالى مىتواند مانع موافقت التزاميه شود؟
اينجا ما بحث مىكنيم آيا موافقت التزاميّه مىتواند مانع از جريان اصول عمليّه بشود؟ بگوييم اكنون كه موافقت التزاميه بر شما واجب شد ديگر حق نداريد استصحاب عدم وجوب و استصحاب عدم حرمت جارى كنيد. يا اينكه بگوييد موافقت التزاميّه مانعى ايجاد نمىكند كه ما اصول عمليّه را در اطراف علم اجمالى جارى كنيم.
در موافقت التزاميّه شما ملتزم شديد كه من قلبا نسبت به حكم نماز جمعه معتقد و متسلم هستم به آنچه در واقع براى نماز جمعه از نظر حكم ثابت است.
يعنى با اينكه دو اصل عملى در ظاهر جريان پيدا كرد، اين نفى وجوب و نفى حرمت به حسب ظاهر نمىتواند سدّ راه موافقت التزاميّهاى بشود كه مربوط به واقع است.
خلاصه: موافقت التزاميّه نمىتواند مانع اجراى اصول در اطراف علم اجمالى شود.
آيا اجراى اصول عمليّه در اطراف علم اجمالى مىتواند مانع موافقت التزاميّه شود؟
موافقت التزاميّه، مانع جريان اصول عمليّه در اطراف علم اجمالى نشد امّا آيا اجراى اصول عمليّه مىتواند مانع موافقت التزاميّه بشود و گفته شود حال كه اصول عمليّه در اطراف علم اجمالى جارى شد، مثلا استصحاب عدم وجوب و عدم حرمت نسبت به نماز جمعه جارى گشت ديگر چه لزومى دارد ما ملتزم به «ما هو فى الواقع ثابت» بشويم بلكه التزام به خلاف واقع هم مانعى ندارد.
محذور ما در صورتى بود كه اصول عمليّه جارى نشود امّا اكنون كه اصول عمليّه جارى شد شما ديگر از گرفتارى موافقت التزاميّه نجات پيدا مىكنيد.
مرحوم آقاى آخوند: اين مستلزم دور است- چون اصول عمليّه اگر بخواهند جريان پيدا كنند از شرايط و خصوصياتش اين است كه ضربهاى به موافقت التزاميّه وارد