إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٩٤ - كيفيت استدلال

ظاهرا روايتى به اين مضمون نداريم بلكه آنچه هست قريب به مضمون مذكور است.

كيفيت استدلال:

روايت «سعه» را به دو نحو مى‌توان قرائت كرد كه طبق هر دو قرائت مى‌توان استدلال نمود.

الف: الناس فى سعة ما لا يعلمون.

ب: الناس فى سعة لا يعلمون.

اگر «ما» موصوله باشد كلمه «سعه» به آن اضافه مى‌شود اين «ما» ى موصوله مانند «ما» ى در حديث رفع مى‌باشد و معنى روايت چنين است:

مردم نسبت به چيزى و حكمى كه نمى‌دانند در وسعت هستند پس مردم نسبت به حكم «مجهول» شرب تتن در وسعت مى‌باشند و از ناحيه اين حكم وظيفه‌اى ندارند.

و اگر بنحو اضافه نخوانيم «ما» به معنى «ما دام» مى‌شود و معنى روايت چنين است:

مردم مادامى‌كه جاهل هستند در سعه و عدم ضيق مى‌باشند پس مردم تا زمانى كه نسبت به شرب تتن جاهل هستند در وسعت مى‌باشند.

سؤال: اگر ما به دليلى از ادله اخبارى‌ها برخورد كرديم كه دلالت مى‌كرد در اين شبهات بايد احتياط كرد در اين صورت نسبت بين آن دليل و حديث سعه چيست؟

آيا دليل احتياط حاكم و وارد بر حديث سعه است و تقدّم بر روايت سعه دارد؟

جواب: اگر احتياط واجب باشد در اين صورت ديگر مردم در سعه نمى‌باشند بلكه در مضيقه قرار مى‌گيرند لذا مى‌گوئيم بين دليل احتياط و حديث سعه تعارض هست‌