إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٨٧ - ادله محدثين بر عدم حجيت ظواهر قرآن

و لا فرق في ذلك بين الكتاب المبين و أحاديث سيد المرسلين و الأئمة الطاهرين. و إن ذهب بعض الأصحاب إلى عدم حجية ظاهر الكتاب(١).

إما بدعوى اختصاص فهم القرآن و معرفته بأهله و من خوطب به، كما يشهد به ما ورد في ردع أبي حنيفة و قتادة عن الفتوى به(٢).

نداشته‌ام و ظاهر كلام من براى آنها حجّت نيست.

تفصيل بعضى از محدّثين در حجّيّت ظواهر

(١)- تفصيل چهارم: جماعتى از اخباريها مى‌گويند ظواهر اخبارى كه از ائمه طاهرين (صلوات اللّه عليهم اجمعين) صادر شده است حجّيّت دارد، امّا ظواهر قرآن داراى حجّيّت نيست!

اخباريها پنج دليل بر مدّعاى خود اقامه كرده‌اند كه سه دليل آنها راجع به منع صغرا است. يعنى اصلا قبول ندارند كه قرآن ظهورى داشته باشد يعنى مى‌گويند ظواهر كلمات حجّت است امّا قرآن در هيچ معنائى ظهور ندارد تا اينكه حجّت باشد.

و دو دليل آن‌ها مربوط به منع كبرا است يعنى قبول دارند كه الفاظ قرآن داراى ظواهرى هست امّا حجّيّت آن ظواهر را انكار مى‌كنند. ما اين پنج دليل را اكنون توضيح مى‌دهيم.

ادله محدثين بر عدم حجّيّت ظواهر قرآن‌

(٢)- دليل اوّل: فهم و درك قرآن مخصوص كسانى است كه قرآن در خانواده آن‌ها نازل شده است. انّما يعرف القرآن من خوطب به يعنى غير از نبى و ائمّه (صلوات اللّه عليهم اجمعين) كسى معانى قرآن را نمى‌فهمد تا اينكه بگوئيم مثلا فلان آيه در فلان معنا حجّت است (منع صغرا).