إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٩٨ - مرحوم آقاى آخوند«ره» مىفرمايند ادعاى تحريف قرآن بعيد نيست

ما نكته‌اى تذكّر مى‌دهيم كه: اگر انسان محقّقانه وارد اين بحث شود مى‌بيند مسئله عدم تحريف قرآن از بديهيّات است.

امّا رواياتى را كه مرحوم مصنّف مى‌فرمايند در اين مسئله هست: آرى روايات فراوانى هست كه نود درصد بلكه نود و پنج درصد آن‌ها را يك نفر بنام احمد بن محمّد سيّارى نقل كرده كه تمام علماء علم رجال مى‌گويند اين شخص: «كذاب و وضّاع و ...»

و تا توانسته است روايات دروغين جعل كرده است و اين فرد در تمام فقه شايد دو يا سه روايت بيشتر نداشته باشد امّا در مسئله تحريف حدود دويست الى سيصد روايت نقل كرده است.

واضح است كه اگر نظر سوئى نمى‌داشت چنين نمى‌كرد و مسئله ادّعاى تحريف قرآن يك موضوع حساب‌شده‌اى بوده است تا قرآن كه تنها معجزه‌اى است كه تا روز قيامت بايد مورد مراجعه مردم باشد از دست مردم گرفته شود و اين كتاب نورانى از دسترس مردم و علما كنار برود.

امّا اينكه مرحوم مصنّف فرمودند اعتبار هم مساعد با مسئله تحريف است:

مساعدت اعتبار با تحريف قرآن را مرحوم مشكينى (رضوان اللّه عليه) چنين معنا مى‌كند كه: انسان وقتى صدر و ذيل بعضى از آيات را ملاحظه مى‌كند متوجّه مى‌شود كه بين صدر و ذيل آن‌ها ارتباطى نيست.

مثلا گاهى در يك قضيّه شرطيّه بين شرط و جزا هيچ‌گونه ارتباطى پيدا نمى‌كند.

مانند اين آيه شريفه: وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى‌ فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى‌ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ‌ [١].

[١]سوره نساء/ ٣.