إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٨٩ - آخرين اشكال استدلال به آيه نفر

ثم إنه أشكل أيضا، بأن الآية لو سلم دلالتها على وجوب الحذر مطلقا فلا دلالة لها على حجية الخبر بما هو خبر، حيث إنه ليس شأن الراوي إلا الإخبار بما تحمّله، لا التخويف و الإنذار، و إنما هو شأن المرشد أو المجتهد بالنسبة إلى المسترشد أو المقلد(١).

فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ ... اذا علموا و تحقّق لهم العلم بانذار المنذر.

تذكّر: در تفسير آيه دو احتمال ذكر مى‌كنيم كه به‌هرحال ايراد بر [استدلال به‌] آيه شريفه وارد است.

احتمال اوّل- عدّه‌اى از جمعيّت خود جدا بشوند و به مراكز علمى يا محضر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بروند تا كسب علم بكنند سپس نزد قوم خود برگردند و نتيجه تحصيل و معارف دينى را در اختيار آن قوم بگذارند.

طبق اين تفسير، «نافرين» همان منذرين هستند كه متخلّفين را انذار مى‌نمايند كه اين احتمال بيشتر تقويت مى‌شود.

احتمال دوّم: زمانى كه جنگى وجود دارد و خود نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله در جنگ شركت نمى‌كنند عدّه‌اى از نزد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بروند و در جنگ شركت كنند و عدّه‌اى هم نزد پيغمبر بمانند و از اين موقعيّت استفاده كنند و كسب معارف دينى نمايند و منتظر باشند تا وقتى نافرين از صحنه نبرد برگشتند آنها را انذار نمايند كه در اين فرض، نافرين همان منذرين نمى‌باشند.

آخرين اشكال استدلال به آيه نفر

(١)- مرحوم مصنّف مى‌فرمايند اگر ما از شما بپذيريم كه آيه نفر دلالت بر وجوب حذر (مطلقا) مى‌كند و از اشكالات مذكور صرف‌نظر كنيم، اشكال ديگرى به استدلال آيه وارد است:

در آيه صحبت از انذار شده است و انذار يعنى كسى حكم خدا را مقرون با تهديد