إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٩٢ - جواب مصنف نسبت به ادله محدثين

و اما الثانية، فلأن احتواءه على المضامين العالية الغامضة لا يمنع عن فهم ظواهره المتضمنة للأحكام و حجيتها، كما هو محل الكلام(١).

و اما الثالثة، فللمنع عن كون الظاهر من المتشابه، فإن الظاهر كون المتشابه هو خصوص المجمل، و ليس بمتشابه و مجمل(٢).

برخورد كند بعد از فحص و يأس از وجود مخصّص و مقيّد مى‌تواند به ظواهر آن قوانين عمل كند و قبل از فحص صحيح نيست كه به ظواهر آن‌ها عمل نمايد.

البتّه روايات فراوانى داريم كه ما را مكلّف مى‌كند كه به قرآن رجوع كنيم. و در بعضى از روايات هست كه مثلا چرا فلان مسئله را سؤال مى‌كنيد چون در خود قرآن حكم آن هست.

(١)جواب از دليل دوّم: در دليل دوّم شما گفتيد قرآن مطالب شامخى دارد كه ما نمى‌فهميم.

بله قرآن مطالب عالى و شامخى دارد كه دست ما از فهم آن‌ها كوتاه است و شايد آن متشابهاتش باشد. بله، ما مقصود از آيه: إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ‌ ... [١] را نمى‌فهميم آيا اين دليل برآن است كه ما معانى آيات الاحكام قرآن را هم نفهميم؟ آيا اين دليل برآن است كه ما معناى احلّ اللّه البيع‌ [٢] را هم نفهميم؟

خير- هدف ما بيشتر تمسّك به آيات الاحكام قرآن است كه جنبه عملى هم دارد، و معنا ندارد كسى ادّعا كند كه دست ما به معانى آن نمى‌رسد زيرا احكام قرآن براى عمل كردن است.

(٢)جواب از دليل سوّم: در دليل سوّم گفتيد كه خود كلمه «متشابه» هم متشابه است و ...

[١]سوره احزاب/ ٧٢.

[٢]سوره بقره/ ٢٧٥.