إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤١٠ - دليل قرآنى

فتأمل(١).

و احتج للقول بوجوب الاحتياط فيما لم تقم فيه حجة، بالأدلة الثلاثة (٢)

اما الكتاب: فبالآيات الناهية عن القول بغير العلم، و عن الإلقاء في التهلكة، و الآمرة بالتقوى(٣).

[١] (١)شايد اشاره به اين است كه اگر شارع حكم به اباحه نمود ديگر عقل، حكم به قبح، در آن مورد نمى‌كند و حكم عقل محدود به عدم ترخيص شارع است.

ادله وجوب احتياط

(٢)- اخباريّين و قائلين به احتياط در شبهاتى كه دليل بر تكليف وجود ندارد به سه دليل (كتاب سنّت عقل) تمسّك نموده‌اند چه در شبهه وجوبيّه و چه در شبهه تحريميّه، (خواه منشأ شك اجمال نص، فقدان نص و يا تعارض نصين باشد.)

دليل قرآنى‌

(٣)- قائلين به احتياط به آياتى استدلال كرده و ادّعا نموده‌اند كه مقتضاى آنها احتياط و اجتناب در شبهات بدويّه است.

از جمله آن آيات:

١آياتى كه متابعت از قول بدون علم را نهى مى‌كند مانند: وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ‌ ... [١].

٢- آياتى كه نهى از القاء در تهلكه مى‌كند مانند: ... وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ... [٢].

[١]سوره اسراء/ ٣٦.

[٢]سوره بقره/ ١٩٥.