إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٩٨ - آيه اذن

فافهم(١).

و منها: آية الأذن‌ وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ‌ (٢)

خلاصه: اگر اهل ذكر يك عنوان عامى باشد بدين ترتيب مى‌توانيم استدلال به آيه را تكميل نمائيم.

(١)اشاره به اين است كه: زراره از اهل ذكر است لكن در او دو جهت وجود دارد: ١- جهت اهل ذكر بودن ٢- عنوان راوى بودن.

و آيه، جواب زراره را به‌عنوان اينكه از اهل ذكر است حجّت قرار مى‌دهد نه بما انّه راوى.

پس شما چگونه ادّعاى عدم الفصل مى‌كنيد؟

كما اينكه بعضى از علماء قديم هم راوى و هم مجتهد (اهل ذكر) بودند مانند شيخ طوسى (اعلى اللّه مقامه الشّريف).

٥- آيه اذن‌

(٢)- يكى از آياتى كه براى حجّيّت خبر واحد به آن استدلال شده است آيه «اذن» مى‌باشد.

وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌ [١].

ترجمه آيه: از آن‌ها كسانى هستند كه پيامبر را آزار مى‌دهند و مى‌گويند او خوش‌باور است! بگو خوش‌باور بودن او به نفع شماست (ولى بدانيد) او ايمان به خدا دارد و (تنها) تصديق مؤمنان مى‌كند و رحمت است براى كسانى از شما كه ايمان آورده‌اند

[١]توبه/ ٦١.