ولى مهم اين است كه تنها به پاداش دنيا قناعت نخواهيم كرد «و پاداش آخرت، براى كسانى كه ايمان آورده و پرهيزگارى پيشه كرده باشند بهتر است» (وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ آمَنُوا وَ كَانُوا يَتَّقُونَ).
نكته‌ها:
١. چگونه يوسف دعوت طاغوت زمان را پذيرفت؟
نخستين پرسشى كه درباره آيات مورد بحث جلب توجّه مى‌كند اين است كه چگونه يوسف (آن پيامبر بزرگ) حاضر شد خزانه‌دارى يا نخست وزيرى يكى از طاغوت‌هاى زمان را بپذيرد و با او همكارى كند؟
پاسخ اين پرسش در حقيقت در خود آيات نهفته است كه او به‌عنوان يك انسان «حفيظ» (امين) و «عليم» (آگاه) عهده‌دار اين منصب شد تا بيت‌المال را كه از آنِ مردم بود به نفعشان حفظ كند و در مسير منافعشان به‌كار گيرد، خصوصاً حقّ مستضعفان را كه در غالب جامعه‌ها پايمال مى‌گردد به آنها برساند.
به علاوه، او از طريق علم تعبير خواب- چنانكه گفتيم- آگاهى داشت كه يك بحران شديد اقتصادى براى مردم مصر در پيش است كه بدون برنامه‌ريزى دقيق و نظارت از نزديك، ممكن است جان گروه زيادى بر باد رود.
بنابراين نجات يك ملّت و حفظ جان انسان‌هاى بيگناه ايجاب مى‌كرد از فرصتى كه به دست يوسف افتاده به نفع همه مردم- به‌ويژه محرومان- استفاده كند، زيرا در يك بحران اقتصادى و قحطى پيش از همه، جان آنها به خطر مى‌افتد و نخستين قربانى بحران‌ها آنها هستند.
در فقه در بحث قبول ولايت از طرف ظالم نيز اين بحث به‌طور گسترده آمده