تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٧
سپس مىافزايد: «و (همچنين بهخاطر آوريد) هنگامى (را) كه پروردگارتان اعلام داشت: اگر شكرگزارى كنيد (نعمت خود را) بر شما خواهم افزود، و اگر ناسپاسى كنيد مجازاتم شديد است» (وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِى لَشَدِيدٌ). «١»
اين آيه، هم ممكن است دنباله كلام موسى به بنىاسرائيل باشد كه آنها را در برابر آن نجات و پيروزى و نعمتهاى فراوان دعوت به شكرگزارى كرد و وعده فزونى نعمت به آنها داد و در صورت كفران تهديد به عذاب نمود و هم ممكن است يك جمله مستقل و خطاب به مسلمانان بوده باشد، ولى در هر دو صورت از نظر نتيجه چندان تفاوت ندارد، زيرا اگر خطاب به بنىاسرائيل هم باشد، درسى است سازنده براى ما كه در قرآن مجيد آمده است.
جالب اينكه در مورد شكر با صراحت مىگويد: لَأَزِيدَنَّكُمْ (مسلّماً نعمتم را بر شما مىافزايم) امّا در مورد كفران نعمت نمىگويد شما را مجازات مىكنم بلكه تنها مىگويد: عذاب من شديد است. و اين تفاوت تعبير دليل بر نهايت لطف پروردگار است.
نكتهها:
١. يادآورى ايّام اللَّه
همانگونه كه در تفسير آيات فوق گفتيم، اضافه «ايّام» به «اللَّه» اشاره به روزهاى سرنوشتساز و مهمّ زندگى انسانهاست كه بهخاطر عظمتش به نام