١٦ قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلْ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِانفُسِهِمْ نَفْعاً وَلَا ضَرّاً قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا للَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلْ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
١٦. بگو: «چه كسى پروردگار آسمان‌ها و زمين است؟» بگو: خداوند يگانه! (سپس) بگو: «آيا خدايانى غير از او براى خود برگزيده‌ايد كه (حتّى) مالك سود و زيان خود نيستند (تا چه رسد به شما؟)!» بگو: «آيا نابينا و بينا يكسانند؟! يا ظلمت‌ها و نور برابرند؟! آيا آنها همتايانى براى خدا قرار دادند به خاطر اينكه آنان همچون خدا آفرينشى داشتند، و اين آفرينش‌ها بر آنها مشتبه شده است؟!» بگو: «خدا آفريننده همه چيز است؛ و اوست يكتا و حاكم بر همه چيز.»
تفسير:
بت‌پرستى چرا؟
از آنجا كه در آيات گذشته بحث‌هاى فراوانى درباره شناخت وجود خدا بود، در اين آيه به بحث درباره اشتباه مشركان و بت‌پرستان مى‌پردازد و از چند طريق