صورت‌هايشان را آتش مى‌پوشاند؛
٥١. تا خداوند هر كس را، (مطابق) آنچه انجام داده، جزا دهد. به‌يقين، خداوند سريع‌الحساب است.
٥٢. اين (قرآن، ابلاغى براى عموم مردم است؛ تا به‌وسيله آن انذار شوند، و بدانند او خداى يكتاست؛ و تا خردمندان پند گيرند.
تفسير:
توطئه‌هاى ستمگران به جايى نمى‌رسد
در آيات گذشته به بخشى از كيفرهاى ظالمان اشاره شد، در اين آيات نيز نخست به گوشه‌اى از كارهاى آنها اشاره مى‌كند و سپس بخشى ديگر از كيفرهاى سخت و دردناكشان را بيان مى‌دارد، مى‌فرمايد: «آنان مكر (و نيرنگ) خود را به كار زدند» و تا آنجا كه قدرت داشتند به توطئه و شيطنت پرداختند (وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرُهُمْ).
خلاصه كارى نبود كه دشمنان تو براى محو و نابودى اسلام انجام ندادند. از تحبيب و تهديد گرفته تا اذيّت و آزار و توطئه قتل و نابودى و نيز پخش شايعات و متّهم ساختن به انواع تهمت‌ها.
«و همه مكرها (و توطئه‌هايشان) نزد خدا آشكار است» و همه كارهايشان نزد او ثبت است (وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ).
امّا نگران مباش، اين نيرنگ‌ها و نقشه‌ها در تو اثرى نخواهد كرد، «هر چند مكرشان چنان باشد كه كوه‌ها رااز جا بركنَد» (وَ إِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَال).
«مكر»- همان‌گونه كه سابقاً هم اشاره كرده‌ايم- به‌معنى هرگونه چاره‌انديشى