الكلى و غوطه‌ور ساختن آنها در فحشا، نيروى فعّال آنها را از كار مى‌اندازند و از آنها مرده زنده‌نمايى مى‌سازند.
اين همان چيزى است كه مسلمانان بايد به‌دقّت مراقب آن باشند كه اگر نسل جوان با وسايل مختلف سرگرم شد و نيروى ايمان و قدرت جسمانى خود را از دست داد، بايد بدانند كه اسارت و بردگى براى آنها قطعى است.
٣. آزادى، برترين نعمت
جالب اينكه در آيات مورد بحث پس از ذكر ايّام اللَّه، تنها روزى كه صريحاً روى آن انگشت نهاده شده است، روز نجات بنى‌اسرائيل از چنگال فرعونيان است (إِذْ أَنجَيكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ) با اينكه در تاريخ بنى‌اسرائيل روزهاى بزرگى كه خداوند در پرتو هدايت موسى به آنها نعمت‌هاى بزرگ بخشيد فراوان بوده، ولى ذكر «روز نجات» در آيات مورد بحث دليل بر اهمّيّت فوق‌العاده آزادى و استقلال در سرنوشت ملّت‌هاست.
آرى، هيچ ملّتى تا از وابستگى نرهد و از چنگال اسارت و استثمار آزاد نشود، نبوغ و استعداد خود را ظاهر نخواهد ساخت و در راه اللَّه كه راه مبارزه با هر گونه شرك و ظلم و بيدادگرى است گام نخواهد گذاشت.
به همين دليل رهبران بزرگ الهى، نخستين كارشان اين بود كه ملّت‌هاى اسير را از اسارت فكرى و فرهنگى و سياسى و اقتصادى برهانند، سپس روى آنها كار كنند و برنامه‌هاى توحيدى و انسانى پيدا كنند.
٤. شكر، مايه فزونى نعمت و كفر موجب فناست