تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٩
در بعضى از موارد، ايمان و عمل صالح را در برابر فساد قرار داده است: أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِىالْأَرْضِ:
«آيا آنها را كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، همانند مفسدان فىالارض قرار دهيم». «١»
از سوى ديگر، در بسيارى از آيات قرآن، «فساد» همراه با جمله «فىالارض» ذكر شده كه نشان مىدهد نظر به جنبههاى اجتماعى مسأله است. اين تعبير در بيست و چند مورد از قرآن به چشم مىخورد.
و از سوى سوم، فساد و افساد در آيات مختلف قرآن مجيد با گناهان ديگرى كه شايد غالباً جنبه مصداق دارد ذكر شده كه بعضى از آن گناهان فوقالعاده بزرگ و بعضى است. مثلًا گاهى همرديف با جنگ با خدا و پيامبر آمده است مانند: إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِىالْأَرْضِ فَسَادًا. «٢»
و گاه همرديف با هلاك كردن حرث و نسل (انسانها و زراعتها) مانند: وَ إِذَا تَوَلَّى سَعَى فِىالْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ. «٣»
و زمانى در كنار قطع پيوندهايى كه خدا به آن فرمان داده است مانند: الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِىالْأَرْضِ. «٤»
و گاه در كنار برترىجويى و سركشى قرار گرفته است: تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَايُرِيدُونَ عُلُوًّا فِىالْأَرْضِ وَ لَافَسَادًا: «اين سراى آخرت است كه