بركات رعد و برق
مى‌دانيم از نظر علمى پيدايش برق به دليل آن است كه دو قطعه ابر با الكتريسيته‌هاى مختلف (مثبت و منفى) به هم نزديك مى‌شوند و درست همانند سر دو سيم برق كه به هنگام نزديك شدن به هم جرقّه مى‌زند، آنها نيز جرقّه عظيمى ايجاد كرده و به‌اصطلاح تخليه الكتريكى مى‌شوند.
جرقّه‌هاى كوچكى كه از اتّصال دو سيم در برابر چشم ما آشكار مى‌شود صداى خفيفى دارد امّا صداى جرقّه آسمانى برق به علّت گسترش ابر و بالا بودن ميزان الكتريسيته به‌قدرى شديد است كه رعد را به وجود مى‌آورد.
و هرگاه قطعه ابرى كه داراى الكتريسيته مثبت است به زمين كه هميشه الكتريسيته منفى دارد نزديك شود، جرقّه در ميان زمين و ابر ايجاد مى‌شود كه آن را صاعقه مى‌نامند و خطرناك بودنش به همين دليل است كه يك سر آن، زمين و نقاط مرتفعى است كه به‌اصطلاح نوك اين سيم را تشكيل مى‌دهد. حتّى يك انسان در بيابان ممكن است عملًا تبديل به نوك اين سيم با بار منفى شود و جرقّه وحشتناكى بر سر او فرود آيد و در يك لحظه كوتاه تبديل به خاكستر شود. و نيز به همين دليل است كه هنگام رعد و برق در بيابان بايد فوراً به كنار درخت يا ديوار يا كوه يا هر نقطه مرتفعى پناه برد و يا در گودالى دراز كشيد.
به هر حال برق كه از نظر بعضى شايد شوخى طبيعت محسوب مى‌شود، با اكتشافات علمى روز ثابت شده كه فوايد و بركات فراوانى دارد كه ذيلًا به سه بخش آن اشاره مى‌شود.