اين در حقيقت از قبيل رساندن پيام به‌طور غير مستقيم به ديگران است كه يكى از فنون فصاحت است كه گاهى فردى را مخاطب مى‌سازند ولى منظور، ديگرى يا ديگران هستند.
به علاوه اين تعبير اصولًا كنايه از تهديد است، همان‌گونه كه گاه حتّى به شخص مقصّر مى‌گوييم: فكر نكن تقصيراتت را فراموش كردم. يعنى به‌موقع خود حسابت را مى‌رسم.
به هر حال اساس زندگى دنيا بر اين است كه به همه افراد به حدّ كافى مهلت داده شود، تا آنچه در درون دارند بيرون بريزند و ميدان آزمايش تكامل به حدّ كافى وسعت يابد، تا عذر و بهانه‌اى براى كسى نمانَد و امكان بازگشت و اصلاح و جبران به همه داده شود و مهلت گناهكاران به خاطر همين است.
٢. «يَومَ يَأتيهِم العَذاب» چه روزى است؟
در آيات مورد بحث خوانديم كه پيامبر صلى الله عليه و آله مأمور مى‌شود مردم را از آن روزى كه عذاب الهى به‌سراغشان مى‌آيد انذار كند.
در اينكه منظور از اين روز كدام روز است، مفسّران سه احتمال داده‌اند:
نخست اينكه روز قيامت و رستاخيز است. دوم اينكه روز فرا رسيدن مرگ است كه مقدّمه مجازات‌هاى الهى از همان روز به‌سراغ ظالمان مى‌آيد. سوم اينكه منظور روز نزول پاره‌اى از بلاها و مجازات دنيوى است، مانند عذاب‌هايى كه بر قوم لوط، قوم عاد، قوم ثمود، قوم نوح و فرعونيان نازل گرديد كه در ميان امواج خروشان دريا، يا در زمين‌لرزه، يا با تندباد سخت و ويرانگر از ميان رفتند.
گرچه بسيارى از مفسّران احتمال اوّل را ترجيح داده‌اند، جمله‌هايى كه به