از فرارسيدن اين مجازات‌ها) تو را بميرانيم، در هر حال وظيفه تو فقط ابلاغ (وحى الهى) است؛ و حساب (آنها) بر ماست.
تفسير:
حوادث قطعى و قابل تغيير
اين آيات همچنان مسائل مربوط به نبوّت را دنبال مى‌كند. در نخستين آيه مى‌فرمايد: «همان‌گونه (كه به پيامبران پيشين كتاب آسمانى داديم) بر تو نيز اين (قرآن) را به‌عنوان فرمان روشن و صريحى نازل كرديم» (وَ كَذلِكَ أَنزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا).
«عَرَبى» همان‌گونه كه راغب در مفردات مى‌گويد، به‌معنى سخن فصيح و روشن است (الفَصيحُ البَيّنُ مِنَ‌الكَلامِ) و لذا هنگامى كه گفته مى‌شود «إمرَئةٌ عَروبَةٌ» يعنى زنى كه با رفتارش از عفّت و پاكدامنى و محبّت خود نسبت به همسرش خبر مى‌دهد.
سپس مى‌افزايد: قولُهُ حُكماً عَرَبِيّاً قيلَ مَعناهُ مُفصِحاً يُحِقُّ الحَقَّ وَ يُبطِلُ الباطِلَ: «اينكه خداوند فرموده حُكماً عَرَبِيّاً يعنى سخنى است روشن و آشكار كه حق را ثابت و باطل را روشن مى‌سازد».
اين احتمال نيز داده شده است كه «عربى» در اينجا به‌معنى «شريف» است، زيرا اين كلمه به همين معنى نيز در لغت آمده است. به اين ترتيب منظور از توصيف قرآن به اين صفت، يعنى احكامش روشن و آشكار و جاى سوءِاستفاده و تعبيرهاى مختلف ندارد.
لذا به دنبال همين تعبير در آيات ديگرى روى مسأله استقامت و عدم اعوجاج يا علم و آگاهى تكيه شده است. در آيه ٢٨ سوره زمر مى‌خوانيم: قُرآنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ