ضمناً تعبير يوسف عليه السلام كه مى‌گويد: «إنّى حَفيظٌ عَليمٌ»، دليل بر اهمّيّت مديريّت در كنار امانت است و نشان مى‌دهد كه پاكى و امانت به‌تنهايى براى پذيرش يك پست حسّاس اجتماعى كافى نيست بلكه علاوه بر آن، آگاهى و تخصّص و مديريّت نيز لازم است، زيرا عليم را در كنار حفيظ قرار داده است.
و ما بسيار ديده‌ايم كه خطرهاى ناشى از عدم اطّلاع و مديريّت، كمتر از خطرهاى ناشى از خيانت نيست بلكه گاهى از آن، برتر و بيشتر است.
با اين تعليمات روشن اسلامى نمى‌دانيم چرا بعضى مسلمانان به مسأله مديريّت و آگاهى هيچ اهمّيّت نمى‌دهند و حدّاكثر كشش فكرى آنها در شرايط واگذارى پست‌ها، همان مسأله امانت و پاكى است، با اينكه سيره پيامبر ٩ و على عليه السلام در دوران حكومتشان نشان مى‌دهد كه آنها به مسأله آگاهى و مديريّت همانند امانت و درستكارى اهمّيّت مى‌دادند.
٣. نظارت بر مصرف
در مسائل اقتصادى فقط موضوع فزونى توليد مطرح نيست. گاهى كنترل مصرف از آن هم مهم‌تر است، و به همين دليل يوسف عليه السلام در دوران حكومت خود كوشيد در آن هفت سال وفور نعمت، مصرف را به‌شدّت كنترل كند تا بتواند بخش مهمّى از توليدات كشاورزى را براى سال‌هاى سختى كه در پيش بود ذخيره نمايد.
در حقيقت اين دو از هم نمى‌توانند جدا باشند. توليد بيشتر هنگامى مفيد است كه نسبت به مصرف، كنترل صحيح‌ترى شود و كنترل مصرف هنگامى مفيدتر خواهد بود كه با توليد بيشتر همراه باشد.
سياست اقتصادى يوسف عليه السلام در مصر نشان داد كه يك اقتصاد اصيل و پويا