تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٤
بارهاى سنگين از روى دوش انسانها برداشته شده و بر دوش چرخ كارخانهها قرار گرفته است.
مواهب و نعمتهاى الهى بيش از هر زمان ديگر است و وسايل نشر انديشه و گسترش علم و آگاهى از اخبار جهان در دسترس همگان قرار گرفته و مىبايست در چنين روزگار، مردمِ جهان از هر نظر انسانهاى خوشبختى باشند، هم از نظر مادّى و هم از نظر معنوى.
ولى بهخاطر تبديل نعمتهاى بزرگ الهى به كفران و صرف كردن نيروهاى شگرف طبيعت در راه طغيان و بيدادگرى و به كار گرفتن اختراعات و اكتشافات در راه هدفهاى مخرّب، بهگونهاى است كه هر پديده تازه صنعتى، نخست مورد بهرهبردارى تخريبى قرار مىگيرد و جنبههاى مثبت آن در درجه بعد است.
خلاصه اين ناسپاسى بزرگ كه معلول دور افتادن از تعليمات سازنده پيامبران خداست، سبب شده كه قوم و جمعيّت خود را به دارالبوار بكشانند، همان دارالبوارى كه مجموعهاى است از جنگهاى منطقهاى و جهانى با همه آثار تخريبىاش و همچنين ناامنىها، ظلمها، فسادها، استعمارها و استثمارها كه سرانجام دامان بنيانگذارانش را نيز مىگيرد، چنانكه در گذشته ديديم و امروز هم با چشم مىبينيم.
و چه جالب قرآن پيشبينى كرده كه هر قوم و ملّتى كفران نعمتهاى خدا كنند مسيرشان بهسوى دارالبوار است.
٣. «انداد» جمع «ند» بهمعنى «مِثل» است. ولى از بعضى اهل لغت مانند راغب در مفردات و زبيدى در تاجالعروس نقل شده كه «ند» به چيزى گفته مىشود كه شباهت جوهرى به چيز ديگرى دارد، امّا «مثل» به هر شباهتى اطلاق مىگردد.