٤١ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يَحْكُمُ لَامُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ٤٢ وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعاً يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ ٤٣ وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ
٤١. آيا نديدند كه ما پيوسته از اطراف (و جوانب) زمين مى‌كاهيم؟! (و جامعه‌ها به‌تدريج از ميان مى‌روند.) و خداوند حكم مى‌كند؛ و هيچ‌كس را ياراى جلوگيرى از حكم او نيست؛ و او سريع‌الحساب است.
٤٢. پيش از آنان نيز كسانى طرح‌ها و نقشه‌ها كشيدند؛ ولى تمام تدبيرها از آنِ خداست. او از اعمال هر كس آگاه است؛ و به‌زودى كفّار مى‌دانند سرانجام (نيك) سراى ديگر از آنِ كيست!
٤٣. آنها كه كافر شدند مى‌گويند: «تو پيامبر نيستى!» بگو: «كافى است كه خداوند، و كسى كه علم كتاب (و آگاهى بر قرآن) نزد اوست، ميان من و شما گواه باشند.»
تفسير: