تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٦
از آيات قرآن آنجا كه آيين اسلام را ملّت و آيين ابراهيم معرّفى مىكند، «١» بهخوبى استفاده مىشود كه دعاى ابراهيم همه موحّدان و مبارزان راه توحيد را شامل مىگردد. در رواياتى كه از اهل بيت عليهم السلام نيز به ما رسيده اين تفسير تأييد شده است. از جمله در روايتى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم: مَن أحَبَّنا فَهُوَ مِنّا أهلَ البَيتِ. قُلتُ جُعِلتُ فِداكَ مِنكُم؟ قالَ مِنّا وَاللَّهِ أما سَمِعتَ قَولَ إبراهيمَ مَن تَبِعَني فَإنَّهُ مِنّي: «هر كس ما را دوست دارد (و به سيره ما عمل كند) از ما اهل بيت است. راوى پرسيد: فدايت شوم بهراستى از شماست؟ فرمود: به خدا سوگند از ماست. آيا گفتار ابراهيم را نشنيدهاى كه مىگويد: هر كس از من پيروى كند از من است». «٢»
اين حديث نشان مىدهد كه تبعيّت از مكتب و پيوند برنامهها، سبب ورود به خانواده از نظر معنوى مىشود.
در حديث ديگرى از امام اميرمؤمنان على عليه السلام مىخوانيم: نَحنُ آلُ إبراهيمَ أفَتَرغَبونَ عَن مِلَّةِ إبراهيمَ وَ قَد قالَ اللَّهُ تَعالى فَمَن تَبِعَني فَإنَّهُ مِنّي: «ما از خاندان ابراهيم هستيم، آيا از ملّت و آيين ابراهيم رو مىگردانيد در حالى كه خداوند (از قول ابراهيم) نقل مىكند: هركس از من پيروى كند از من است». «٣»
٥. وادى غير ذى ذرع و حرم امن خدا
كسانى كه به مكّه رفتهاند بهخوبى مىدانند كه خانه خدا و مسجدالحرام و بهطور كلّى مكّه در لابهلاى يك مشت كوههاى خشك و بىآبوعلف قرار گرفته است. گويى صخرهها را قبلًا در تنور داغى بريان كرده و بعد بر جاى خود نصب