تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣
آنان را تشكيل دهد و هميشه موضوع بحث و بررسى و مطالعه و دقّت براى عمل كردن بيشتر و بهتر باشد.
فراموش كردن اين كتاب بزرگ آسمانى و روى آوردن به مكتبهاى انحرافىِ شرق و غرب، يكى از عوامل مؤثّر عقبافتادگى و ضعف و ناتوانى مسلمانان است.
و چه عالى فرمود على عليه السلام: اعلَموا أنَّهُ لَيسَ عَلى أحَدٍ بَعدَ القُرآنِ مِن فاقَةٍ وَ لا لِأحَدٍ قَبلَ القُرآنِ مِن غِنًى: «بدانيد كه هيچكس را پس از آموختن قرآن، نيازمندى نيست و هيچكس را پيش از آموختن آن، توانگرى نه. پس شفاى دردهاى خود را از قرآن بخواهيد و در گرفتارىهايتان از آن يارى طلبيد». «١»
و چقدر دردناك است بيگانگى ما از قرآن و آشنايى بيگانگان به قرآن.
و چه رنجآور است كه بهترين وسيله سعادت در خانه ما باشد و ما به دنبال آن گرد جهان بگرديم.
و چه مصيبت بار است در كنار چشمه آب حيات، تشنه كام جان دادن، يا در بيابانهاى برهوت به دنبال سراب دويدن.
خداوندا، به ما عقل و درايت و ايمان عطا فرما كه اين بزرگ وسيله سعادت را كه خونبهاى شهيدان راه تو است، ارزان از دست ندهيم.
و به ما آن هوشيارى مرحمت كن كه بدانيم گمشدههاى ما در همين كتاب بزرگ است، تا دست نياز بهسوى اين و آن دراز نكنيم.