جنس وجود دارد كه طعم‌ها و رنگ‌هاى متفاوت دارند و در جهان گل‌ها بسيار ديده شده است كه يك بوته گل و حتّى يك شاخه، گل‌هايى به رنگ‌هاى كاملًا مختلف عرضه مى‌كند.
چه آزمايشگاه و لابراتوار اسرارآميزى در شاخه درختان كار گذارده شده است كه از موادّ كاملًا يكسان، تركيبات كاملًا مختلف توليد مى‌كند كه هر يك بخشى از نيازمندى انسان را برطرف مى‌سازد.
آيا هر يك از اين اسرار دليل بر وجود يك مبدأ حكيم و عالِم كه اين نظام را رهبرى مى‌كند نيست؟
و در پايان آيه مى‌فرمايد: «در اينها نشانه‌هايى است (از عظمت خدا) براى گروهى كه عقل خويش را به كار مى‌گيرند» (إِنَّ فِى ذلِكَ لَأَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ).
نكته‌ها:
١. در دومين آيه مورد بحث در ابتدا اشاره به اسرار آفرينش و توحيد شده، ولى در پايان آيه مى‌خوانيم: يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ: «خداوند آيات خويش را براى شما تشريح مى‌كند تا به قيامت و معاد ايمان بياوريد».
اين سؤال پيش مى‌آيد كه چه رابطه‌اى بين مسأله توحيد و معاد است كه يكى به عنوان نتيجه ديگرى ذكر شده است؟
در پاسخ اين پرسش بايد به اين نكته توجّه كرد كه اوّلًا قدرت خداوند بر ايجاد اين جهان دليل بر قدرت او بر اعاده آن است، چنانكه در آيه ٢٩ سوره اعراف مى‌خوانيم: كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ: «همان‌گونه كه شما را در آغاز آفريد بازمى‌گرداند.»
يا در اواخر سوره يس مى‌خوانيم: «آيا خدايى كه آسمان‌ها و زمين را آفريد،