تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٨
السَّموَاتِ وَالْأَرْضَ).
«و از آسمان آبى نازل كرد؛ و با آن ميوهها (ى مختلف) را براى روزىِ شما (از زمين) بيرون آورد» (وَ أَنزَلَ مِنَالسَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَالثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ).
«و كشتىها را مسخّر شما گردانيد» هم از نظر موادّ ساختمانى آن كه در طبيعت آفريده است و هم از نظر نيروى محرّكه آن كه بادهاى منظّم سطح اقيانوسهاست (وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ).
«تا بر صفحه اقيانوسها به فرمان او به حركت درآيند»، سينه آبها را بشكافند و بهسوى ساحل مقصود پيش روند و انسانها و وسايل مورد نيازشان را از نقطهاى به نقاط ديگر بهآسانى حمل كنند (لِتَجْرِىَ فِىالْبَحْرِ بِأَمْرِهِ).
«و نهرها را (نيز) مسخّر شما نمود» (وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنهَارَ).
تا از آب حياتبخش آنها زراعتها را آبيارى كنيد و هم خود و دامهايتان سيراب شويد و هم در بسيارى از اوقات، سطح آنها را بهعنوان يك جادّه هموار، مورد بهرهبردارى قرار دهيد و با كشتىها و قايقها از آنها استفاده كنيد و نيز از ماهيان و حتّى صدفهايى كه در اعماقشان موجود است بهره گيريد.
* علاوه بر موجودات زمين، «خورشيد و ماه را- كه دائماً با برنامه منظّمى در حركتاند- به تسخير شما درآورد» (وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَيْنِ). «١»
«و (افزون بر موجودات اين جهان و حالات عارضى آنها) شب و روز را (نيز) مسخّر شما ساخت» (وَ سَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ).