تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٤
٣٦ وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمْ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمِنْ الْأَحْزَابِ مَنْ يُنكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآبِ
٣٦. كسانى كه كتاب آسمانى به آنان دادهايم، از آنچه بر تو نازل شده، شادمانند؛ و بعضى از احزاب (و گروهها)، قسمتى از آن را انكار مىكنند؛ بگو: «من مأمورم كه خداوند يگانه را بپرستم؛ و همتايى براى او قائل نشوم. تنها به سوى او دعوت مىكنم؛ و بازگشتم فقط به سوى اوست.»
تفسير:
خداپرستان و احزاب
در اين آيه به عكسالعمل متفاوت مردم در برابر نزول آيات قرآن اشاره شده است كه افراد حقيقتجو و حقطلب چگونه در برابر آنچه بر پيامبر نازل مىشد تسليم و خوشحال بودند و معاندان و افراد لجوج به مخالفت با آن برمىخاستند.
مىفرمايد: «آنها كه كتاب آسمانى به آنان دادهايم، از آنچه بر تو نازل شده، خوشحالند» (وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ).
با توجّه به اينكه جمله آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ و شبيه آن در سراسر قرآن معمولًا به يهود و نصارى و مانند آنها از پيروان مذاهب آسمانى اطلاق شده، شكّى باقى نمىماند كه در اينجا نيز اشاره به آنهاست. يعنى حقطلبان يهود و نصارى و مانند