تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٦
نكتهها:
١. قرآن و جنينشناسى
در قرآن مجيد كراراً به موضوع جنين و عجايب و شگفتىها و نظاماتش بهعنوان يك دليل بر توحيد و خداشناسى و علم بىپايان حق اشاره شده است.
البتّه جنينشناسى بهعنوان يك علم، بسيار تازه و جوان است. در گذشته دانشمندان اطّلاعات محدودى درباره جنين و مراحل مختلف آن داشتند، ولى با پيشرفت علم جهش فوقالعادهاى در خصوص اين علم پيدا شد و اسرار و شگفتىهاى فراوانى از اين عالم خاموش و بىسروصدا براى ما مكشوف گشت بهطورى كه مىتوان گفت يك دنيا درس توحيد و خداشناسى در آفرينش جنين و مراحل تحوّل و تكامل آن نهفته است.
چه كسى مىتواند به موجودى كه از دسترس همگان بيرون است و به تعبير قرآن در «ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ» «١»
قرار گرفته و زندگانيش فوقالعاده ظريف و دقيق است رسيدگى كند و به مقدار لازم موادّ غذايى در اختيار او بگذارد و در تمام مراحل هدايتش كند؟
در آيات فوق هنگامى كه مىگويد خداوند مىداند هر حيوان مادهاى چه در رحم دارد؟ مفهومش اين نيست كه تنها از جنسيت آن (يعنى نر و ماده بودن) آن آگاه است، بلكه از تمام مشخّصات، استعدادها، ذوقها و نيروهايى كه بالقوّه در آن نهفته شده، آگاه است؛ امورى كه هيچكس با هيچ وسيلهاى نمىتواند از آن آگاهى يابد. بنابراين وجود اين نظامات حسابشده در جنين و رهبرى آن در مسير تكامل دقيق و پيچيدهاش، جز از يك مبدأ عالم و قادر ممكن نيست.