تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٥
بحثى داشتيم).
٥. دائبين
گفتيم «دائب» از مادّه «دئوب» بهمعنى استمرار چيزى در انجام يك برنامه به صورت يك عادت و سنّت است. البتّه خورشيد به دور زمين حركت ندارد و اين زمين است كه به دور آن مىگردد و ما مىپنداريم خورشيد به دور ما مىچرخد.
ولى در معنى «دائب» حركت در مكان نيفتاده است بلكه استمرار در انجام دادن يك كار و يك برنامه در مفهوم آن درج است.
مىدانيم خورشيد و ماه برنامه نورافشانى و تربيتى خود را نسبت به كره زمين و انسانها بهطور مستمر و با يك حساب كاملًا منظّم انجام مىدهند (و نبايد فراموش كرد كه يكى از معانى «دأب»، عادت است). «١»
٦. آيا هر چه از خدا مىخواهيم به ما مىدهد؟
در آيات مورد بحث خوانديم كه خداوند به شما لطف كرد و بخشى از آنچه را از او تقاضا كرديد به شما داد (توجّه داشته باشيد «مِن» در جمله مِن كُلِّ ما سَألتُموهُ تبعيضيّه است).
و اين به خاطر آن است كه بسيار مىشود انسان از خدا چيزى مىخواهد كه قطعاً ضرر يا حتّى هلاك او در آن است و خود نمىداند، امّا خداوند عالم و حكيم و رحيم هرگز به چنين تقاضايى پاسخ نمىدهد.