ولى چون از هر طرف وجود نور آن را احاطه كرده، براى خود موجوديّت و آثارى دارد و تصريح به اين كلمه در آيه مورد بحث شايد براى تأكيد است كه حتّى سايه‌هاى موجودات هم در پيشگاه خداوند خاضع‌اند.
٤. «آصال» جمع «اصُل» (بر وزن دُهُل) و آن نيز جمع «اصيل» است كه از مادّه «اصل» گرفته شده و به‌معنى آخر روز است؛ از اين نظر كه اصل و پايه شب محسوب مى‌شود.
«غُدُوّ» جمع «غداوة» به‌معنى اوّل روز است و گاهى به‌معنى مصدرى نيز استعمال شده است.
گرچه سجده و خضوع موجودات عالم هستى در برابر فرمان خدا مخصوص صبح و عصر نيست بلكه هميشگى و در همه ساعات است، ولى ذكر اين دو موقع، يا كنايه از دوام اين موضوع است، مثل اينكه مى‌گوييم فلان‌كس هر صبح و شام مشغول تحصيل علم است، يعنى هميشه تحصيل علم مى‌كند، يا به خاطر آن است كه در جمله قبل، سخن از سايه موجودات به ميان آمده و سايه بيش از هر وقت در اوّل و آخر روز خود را نشان مى‌دهد.