تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٣
اعتدال هوا باشد، زيرا سوزش آفتاب و همچنين سرماى سخت در بهشت نيست، نه اينكه اصلًا آفتاب نمىدرخشد.
خاموش شدن كره آفتاب نيز دليل از ميان رفتن ابدى آن نيست، زيرا قرآن مىگويد: در قيامت، زمين و آسمان به زمين و آسمان ديگرى (نوتر و وسيعتر) تبديل مىشوند.
و اگر گفته شود جايى كه آفتاب سوزندگى ندارد سايه براى چيست؟ در پاسخ مىگوييم: لطف سايه تنها به اين نيست كه از سوزش آفتاب جلوگيرى كند بلكه رطوبت مطبوع متصاعد از برگها كه توأم با اكسيژن نشاطبخش است، لطافت و طراوت خاصّى به سايه مىدهد و لذا هيچگاه سايه درخت همچون سايه سقف اتاق خشك و بىروح نيست.
و در پايان آيه بعد از بيان اوصاف سهگانه براى بهشت مىگويد: «اين، سرانجام كسانى است كه پرهيزگارى پيشه كردند؛ و سرانجام كافران آتش است» (تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوا وَ عُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ).
در اين تعبير زيبا، نعمتهاى بهشتى با لطافت و بهتفصيل بيان شده، امّا در مورد دوزخيان در يك جمله كوتاه و خشن مىگويد كه عاقبت كارشان جهنّم است.