٣١ قُلْ لِعِبَادِي الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرّاً وَعَلَانِيَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِىَ يَوْمٌ لَابَيْعٌ فِيهِ وَلَا خِلَالٌ ٣٢ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَأَنزَلَ مِنْ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنْ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمْ الْفُلْكَ لِتَجْرِىَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمْ الْأَنهَارَ ٣٣ وَسَخَّرَ لَكُمْ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَيْنِ وَسَخَّرَ لَكُمْ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ٣٤ وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَاتُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ
٣١. به بندگان من كه ايمان آورده‌اند بگو نماز را برپا دارند؛ و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم، پنهان و آشكار، انفاق كنند؛ پيش از آنكه روزى فرارسد كه در آن، نه دادوستدى است، و نه دوستى. (نه با مال مى‌توانند از كيفر خدا رهايى يابند، و نه با پيوندهاى مادّى.)
٣٢. خداوند، كسى است كه آسمان‌ها و زمين را آفريد؛ و از آسمان، آبى فرو فرستاد؛ و با آن، ميوه‌ها (و محصولات گوناگون) را براى روزى شما (از زمين) بيرون آورد؛ و كشتى‌ها را مسخّر شما ساخت، تا بر صفحه دريا به فرمان او حركت كنند؛ و نهرها را (نيز) مسخّر شما نمود؛
٣٣. و خورشيد و ماه را- كه با برنامه منظّمى در حركت‌اند- به تسخير شما درآورد؛ و