و به دنبال اين بدبختى- يعنى عدم پذيرش همه آنچه در زمين است در برابر نجات از عذاب- به بدبختى ديگر آنها اشاره كرده مى‌گويد: «براى آنان حساب بدى است» (أُوْلئِكَ لَهُمْ سُوءُالْحِسَابِ).
در اينكه منظور از سُوءُ الْحِسَابِ چيست؟ مفسّران تعبيرات گوناگونى دارند.
بعضى معتقدند كه منظور حساب دقيق و بدون كمترين گذشت است، زيرا سوءالحساب به معنى ظلم، درباره خداوند عادل هيچ مفهومى ندارد.
حديثى كه از امام صادق عليه السلام نقل شده است نيز اين تفسير را تأييد مى‌كند. در اين حديث مى‌خوانيم كه امام به يكى از ياران خود فرمود: چرا فلان‌كس از تو شكايت دارد؟
عرض كرد: شكايتش به خاطر اين است كه من حقّم را تا آخر از او گرفتم.
هنگامى كه امام اين سخن را شنيد به حالت غضبناك نشست سپس فرمود: كَأنَّكَ إذَا استَقصَيتَ حَقَّكَ لَم تُسِى‌ء أرءيتَ ما حَكَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ يَخافونَ سوءَ الحِسابِ، أتَراهُم يَخافونَ اللاهَ ن يَجورَ عَلَيهِم. لا واللَّهِ ما خافوا إلّاالاستِقصاءَ فَسَمّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ سوءَ الحِسابِ فَمَنِ استَقصى‌ فَقَد أساءَ: «گويا گمان مى‌كنى كه اگر تا آخرين مرحله حقّت را بگيرى بدى نكردى، چنين نيست، آيا سخن خدا را نديده‌اى كه مى‌فرمايد: وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ (اولواالالباب، از بدى حساب مى‌ترسند) آيا تو فكر مى‌كنى آنها از اين مى‌ترسند كه خدا بر آنها ستم كند؟ نه، به خدا سوگند آنها از اين مى‌ترسند كه خدا حساب آنها را دقيقاً و تا آخرين مرحله برسد، خداوند نام اين را بدى حساب نهاده است؛ بنابراين هر كس در كشيدن حساب دقّت و سختگيرى كند بدحسابى كرده است». «١»