دعوت مرا پذيرفتيد» (وَ مَا كَانَ لِى عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِى).
«بنابراين مرا سرزنش نكنيد، خود را سرزنش كنيد» كه چرا دعوت شيطنت‌آميز و ظاهرالفساد مرا پذيرفتيد (فَلَا تَلُومُونِى وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ).
خودتان كرديد كه لعنت بر خودتان باد!
به هر حال «نه من (در برابر حكم قطعى و مجازات پروردگار) فريادرس شما هستم و نه شما فريادرس منيد» (مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ مَا أَنْتُمْ بِمُصْرِخِىَّ).
اعلام مى‌كنم كه «من نسبت به آنچه پيش از اين مرا شريك (خدا) مى‌دانستيد (و اطاعت مرا همرديف اطاعت او قرار داديد) بيزار و كافرم» (إِنِّى كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ).
اكنون فهميدم كه شرك در اطاعت، هم مرا بدبخت كرد و هم شما را؛ همان بدبختى و ادبارى كه راهى براى اصلاح و جبران آن وجود ندارد.
بدانيد «مسلّماً ستمكاران عذابى دردناك دارند» (إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ).
نكته‌ها:
١. پاسخ دندان‌شكن شيطان به پيروانش
گرچه كلمه «شيطان» مفهوم وسيعى دارد كه شامل همه طاغيان و وسوسه‌گران جنّ و انس مى‌شود، با قرائنى كه در اين آيه و آيات قبل وجود دارد مسلّماً منظور در اينجا شخص ابليس است كه سركرده شياطين محسوب مى‌شود. ازاين‌رو همه مفسّران نيز همين تفسير را انتخاب كرده‌اند. «١»