تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٥
آزمايشها، به بلندترين مقامى كه يك انسان ممكن است به آن برسد ارتقا يافت و چنانكه قرآن مىگويد: «خداوند، ابراهيم رابه كلماتى آزمود و او همه آنها را به انجام رساند و به دنبال آن، به او فرمود: من تو را امام و پيشوا قرار مىدهم.
ابراهيم كه از اين مژده به وجد آمده بود، تقاضا كرد كه اين مقام را فرزندان من نيز ببخش. دعاى او مستجاب شد ولى به اين شرط كه اين مقام به كسى كه ظلم و انحرافى از او سرزده باشد، هرگز نخواهد رسيد». «١»
مقام والاى ابراهيم عليه السلام در قرآن
بررسى آيات قرآن نشان مىدهد كه خداوند براى ابراهيم مقام فوقالعاده والايى قرار داده است؛ مقامى كه براى هيچيك از پيامبران پيشين قائل نشده.
بزرگى مقام اين پيامبر الهى را از تعبيرات زير بهخوبى مىتوان دريافت.
١. خداوند از ابراهيم بهعنوان يك «امّت» ياد كرده و شخصيّت او را بهمنزله يك امّت مىستايد. «٢»
٢. مقام خليلاللّهى را به او عطا فرموده است: وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرهِيمَ خَلِيلًا. «٣»
جالب اينكه در بعضى از روايات در تفسير اين آيه مىخوانيم: اين مقام بهخاطر آن بود كه ابراهيم هرگز چيزى از كسى نخواست و هرگز تقاضاكنندهاى را محروم نكرد. «٤»