تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨١
نشان داد برنامههاى اسلامى و بزرگداشتى براى شعائر دين محسوب مىشود.
افزون بر اين مواردى پيش مىآيد كه شخص از گرفتن انفاق ناراحت مىشود.
الآن كه ما در حال جنگ با دشمن خونخوار هستيم (يا هر ملّت مسلمانى كه با چنين وضعيّتى روبهرو شود)، مردم باايمان براى كمك به آسيبديدگان جنگ يا مجروحان و معلولان و يا به خود جنگجويان، هر روز با مقادير زيادى انواع وسايل زندگى راهى مرزها و مناطق جنگى مىشوند و اخبار آن در وسايل ارتباط جمعى منعكس مىگردد تا هم دليلى براى همدردى و پشتيبانى بىدريغ عموم ملّت مسلمان از جنگجويانش باشد و هم نشانهاى بر زنده بودن روح انسانى در عموم مردم و هم تشويقى باشد براى كسانى كه از اين قافله عقب ماندهاند تا خود را هر چه زودتر به قافله برسانند. بديهى است در اينگونه موارد، انفاق علنى مؤثّرتر است.
بعضى از مفسّران نيز در تفاوت ميان اين دو گفتهاند: انفاق علنى مربوط به واجبات است كه معمولًا جنبه تظاهر در آن نيست، زيرا اداى وظيفه بر همه لازم است و چيز مخفيانهاى نمىتواند باشد، ولى انفاقهاى مستحبّى چون چيزى افزون بر وظيفه واجب است ممكن است توأم با تظاهر و ريا شود و لذا مخفى بودنش بهتر است.
به نظر مىرسد اين تفسير جنبه كلّى ندارد بلكه در واقع شاخهاى است از تفسير اوّل.
٣. در آن روز «بَيع» و «خِلال» نيست
مىدانيم كه ماهيّت روز قيامت همان دريافت نتيجهها و رسيدن به عكسالعملها و بازتابهاى اعمال است. به اين ترتيب در آنجا كسى نمىتواند