تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٤
١٩ أَلَمْ تَرَى أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ ٢٠ وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ
١٩. آيا نديدى خداوند، آسمانها و زمين را بهحق آفريده است؟! اگر بخواهد، شما را مىبرد و خلق تازهاى مىآورد.
٢٠. و اين كار براى خدا مشكل نيست.
تفسير:
آفرينش بر اساس حقّ است
به دنبال بحث از باطل در آيه پيشين و اينكه باطل همچون خاكستر پراكنده و بىقرار است كه دائماً با وزش باد از نقطهاى به نقطه ديگر منتقل مىشود، در نخستين آيه مورد بحث از حق و استقرار آن سخن مىگويد. خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله بهعنوان الگوى همه حقطلبان جهان مىفرمايد: «آيا نديدى كه خداوند آسمانها و زمين را بهحق آفريده است؟» (أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّموَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ).
«حق» چنانكه راغب در مفردات گويد، در اصل بهمعنى مطابقت و هماهنگى است، ولى موارد استعمال آن مختلف است. گاهى حق به كارى گفته مىشود كه