تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٦
ولى خاكستر، سبكوزن، بىمحتوا و تيره كه هيچ موجود زندهاى در آن لانه نمىكند، سبز نمىشود و بارور نمىگردد. ذرّات خاكستر بهكلّى از هم گسسته است. هنگامى كه در برابر نسيم و باد قرار گرفت بهسرعت متلاشى مىشود كه همان ظاهر بىخاصيّت آن نيز از نظرها محو مىگردد.
٢. چرا اعمال آنها بىمحتواست؟
بايد ديد چرا اعمال افراد بىايمان چنين بىارزش و ناپايدار است؟ چرا آنها نمىتوانند از نتايج اعمال خود بهره ببرند؟
پاسخ اين پرسش را اگر با جهانبينى توحيدى و معيارهاى آن بررسى كنيم كاملًا روشن است، زيرا آنچه به عمل شكل و محتوا مىدهد نيّت و انگيزه و هدف و برنامه آن است.
اگر برنامه و انگيزه و هدف، سالم و ارزنده و قابل ملاحظه باشد خود عمل نيز چنين خواهد بود، ولى اگر برترين اعمال را با انگيزهاى پست و برنامهاى نادرست و هدفى بىارزش انجام دهيم، آن عمل بهكلّى مسخ و بىمحتوا مىشود و چون خاكسترى خواهد بود بر سينه تندباد.
بد نيست با يك مثال زنده اين بحث را روشن كنيم. اكنون برنامههايى تحت عنوان حقوق بشر در جهان غرب و از طرف قدرتهاى بزرگ پيشنهاد و دنبال مىشود. همين برنامه از ناحيه پيامبران نيز دنبال شده امّا محصول و محتوا و ثمره اين دو از زمين تا آسمان متفاوت است.
قدرتهاى جهانخوار وقتى دم از حقوق بشر مىزنند مسلّماً انگيزه انسانى و معنوى و اخلاقى ندارند، بلكه هدفشان ساختن پوششى است براى جنايات