نه‌تنها در مورد بنى‌اسرائيل كه در مورد همه اقوام و ملّت‌ها، روز رسيدنشان به آزادى و استقلال و كوتاه شدن دست طاغوت‌ها، از ايّام اللَّه است و بايد همواره آن را به خاطر داشته باشند؛ خاطره‌اى كه توجّه به آن از ارتجاع و بازگشت به وضع گذشته حفظشان مى‌كند.
«يَسومونَكُم» از مادّه «سَوم» (بر وزن صوم) در اصل به‌معنى دنبال چيزى رفتن و به جست‌وجوى آن پرداختن است. و به‌معنى تحميل كردن كارى بر ديگرى نيز آمده است. «١»
بنابراين جمله «يَسومونَكُم سُوءَ العَذابِ» مفهومش اين است كه آنها بدترين شكنجه‌ها و عذاب‌ها را بر شما بنى‌اسرائيل تحميل مى‌كردند.
آيا اين درد كوچكى است كه نيروى فعّال يك جمعيّت را از ميان ببرند و زنانشان را بدون سرپرست، به‌صورت كنيزانى در چنگال يك مشت افراد ستمكار باقى بگذارند؟
ضمناً (يَسومون) كه فعل مضارع است، اشاره به اين دارد كه اين كار مدّت‌ها ادامه داشت. «٢»
اين نكته نيز قابل توجّه است كه سربريدن پسران و كنيزى زنان و دختران را به‌وسيله «واو» بر «سوءَ العَذاب» عطف كرده، در حالى كه خود از مصداق‌هاى سوءالعذاب است. و اين به خاطر اهمّيّت اين دو عذاب بوده است و نشان مى‌دهد كه قوم جبّار و ستمگر فرعون، شكنجه‌ها و تحميلات ديگرى نيز بر بنى‌اسرائيل داشته‌اند امّا از ميان همه اين دو شديدتر و سخت‌تر بوده است.