تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٦
٣٣ أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَى كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَجَعَلُوا للَّهِ شُرَكَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لَايَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَمْ بِظَاهِرٍ مِنْ الْقَوْلِ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنْ السَّبِيلِ وَمَنْ يُضْلِلْ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ ٣٤ لَهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ وَمَا لَهُمْ مِنْ اللَّهِ مِنْ وَاقٍ
٣٣. آيا كسى كه بر همه سلطه دارد (و مراقب همه است) و اعمالشان را مىبيند (همچون كسى است كه هيچيك از اين صفات را ندارد)؟! آنان براى خدا همتايانى قرار دادند؛ بگو: «آنها را نام ببريد! آيا چيزى رابه او خبر مىدهيد كه از وجود آن در روى زمين بىخبر است، يا سخنان ظاهرى و بىمحتوا مىگوييد؟!» (او همتايى ندارد؛) ولى در نظر كافران، دروغ و نيرنگشان جلوه داده شده است، (و مىپندارند واقعيّتى دارد) و آنها (به سبب اعمالشان) از راه (خدا) بازداشته شدهاند؛ و هر كس را خدا گمراه كند، هدايتكنندهاى براى او وجود نخواهد داشت.
٣٤. در زندگى دنيا، براى آنها عذابى (دردناك) است؛ و عذاب آخرت سختتر است؛ و در برابر (عذاب) خدا، هيچ نگهدارندهاى براى آنها نيست.
تفسير:
چگونه خدا را با بتها قرين مىسازيد؟