مردگان و سخن گفتن با آنها، دست رد به سينه تقاضاكنندگان زد.
ولى بارها گفته‌ايم كه اعجاز تنها براى نشان دادن چهره حقيقت است براى آنها كه حقيقت‌طلب باشند، نه اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله به صورت يك معجزه‌گر درآيد و هركس هر عملى را پيشنهاد كرد انجام دهد و تازه حاضر به قبول آن نباشند.
اين‌گونه درخواست معجزه (معجزات اقتراحى) تنها از ناحيه افراد لجوج و سبك‌مغزى انجام مى‌گرفت كه حاضر به قبول هيچ حقّى نبودند.
و اتّفاقاً نشانه‌هاى اين امر در آيات فوق به‌خوبى به چشم مى‌خورد، زيرا در آخرين آيه مورد بحث ديديم كه سخن از استهزاى پيامبر صلى الله عليه و آله به ميان آمده، يعنى آنها نمى‌خواستند چهره حق را ببينند، بلكه با اين پيشنهادها مى‌خواستند پيامبر صلى الله عليه و آله را استهزا كنند.
به علاوه از شأن نزول‌هايى كه در آغاز اين آيات خوانديم استفاده مى‌شود كه آنها به پيامبر پيشنهاد كرده بودند يكى از اجداد و نياكانشان را زنده كند تا از او بپرسند كه آيا او بر حقّ است يا باطل؟
در حالى كه اگر پيامبر صلى الله عليه و آله اقدام به چنين معجزه‌اى (زنده كردن مردگان) كند، ديگر جاى اين نيست كه آنها بپرسند پيامبر بر حقّ است يا بر باطل؟
اين نشان مى‌دهد كه آنها افراد متعصّب و لجوج و معاندى بودند كه هدفشان جست‌وجوگرى از حق نبود. هميشه پيشنهادهاى غريب و عجيبى مى‌كردند و تازه آخر كار هم ايمان نمى‌آوردند (در ذيل آيه ٩٠ سوره اسراء- به خواست خدا- باز هم در اين باره توضيح خواهيم داد).
٣. قارعه چيست؟
«قارعه» از مادّه «قرع» به‌معنى كوبيدن است. بنابراين «قارعه» يعنى كوبنده و