شده است. از همه چيز بهترينش: بهترين زندگى، بهترين نعمت‌ها، بهترين آرامش، بهترين دوستان و بهترين الطاف خاصّ پروردگار، همه اينها در گرو ايمان و عمل صالح است و پاداشى است براى آنها كه از نظر عقيده، محكم و از نظر عمل، پاك و فعّال و درستكار و خدمتگزارند.
بنابراين تفسيرهاى متعدّدى كه جمعى از مفسّران براى اين كلمه ذكر كرده‌اند تا آنجا كه در مجمع‌البيان دَه معنى براى آن ذكر نموده، همه در حقيقت مصداق‌هاى مختلف اين معنى وسيع‌اند.
در روايات متعدّدى نيز مى‌خوانيم كه «طوبى‌» درختى است كه اصلش در خانه پيامبر يا على عليه السلام در بهشت است و شاخه‌هاى آن همه جا و بر سر همه مؤمنان و بر فراز خانه‌هايشان گسترده است كه در واقع ممكن است تجسّمى از مقام رهبرى و پيشوايى آنان و پيوندهاى ناگسستنى ميان اين پيشوايان بزرگ و پيروانشان باشد كه ثمره‌اش، آن همه نعمت متنوّع است.
اگر مى‌بينيم «طوبى» به صورت مؤنّث ذكر شده نه «اطيب» كه مذكّر است، به‌خاطر آن است كه صفت براى حيات يا نعمت است كه هر دو مؤنّث‌اند).
نكته‌ها:
١. چگونه دل با ياد خدا آرام مى‌گيرد؟
هميشه اضطراب و نگرانى يكى از بزرگ‌ترين بلاهاى زندگى انسان‌ها بوده و هست، و عوارض ناشى از آن در زندگى فردى و اجتماعى كاملًا محسوس است.
و آرامش همواره يكى از گمشده‌هاى مهمّ بشر بوده و به هر درى مى‌زند تا آن را بيابد. اگر تلاش انسان‌ها را در طول تاريخ براى يافتن آرامش از راه‌هاى صحيح و دروغين جمع‌آورى كنيم، خود كتاب بسيار قطورى را تشكيل مى‌دهد.