تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٢
١٨ لِلَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ الْحُسْنَى وَالَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُ لَوْ أَنَّ لَهُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ أُوْلَئِكَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسَابِ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ
١٨. براى آنها كه دعوت پروردگارشان را اجابت كردند، پاداش نيكو است؛ و كسانى كه دعوت او را اجابت نكردند، (آنچنان در وحشت عذاب الهى فرو مىروند، كه) اگر تمام آنچه در روى زمين است، و همانندش، از آنِ آنها باشد، همه را براى رهايى از عذاب فديه مىدهند. (ولى از آنها پذيرفته نخواهد شد.) براى آنها حساب بدى است؛ و جايگاهشان جهنّم، وچه بد جايگاهى است!
تفسير:
آنها كه دعوت حق را اجابت كردند
پس از بيان چهره حقّ و باطل در ضمن يك مثال رسا و بليغ در آيات گذشته، در اينجا به سرنوشت كسانى كه دعوت حق را اجابت كردند و به آن گرويدند و هم كسانى كه از حق رويگردان شده و به باطل روى گراييدند اشاره مىكند، مىگويد: «براى آنان كه دعوت پروردگارشان را اجابت كردند پاداش نيكوست» (لِلَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنَى).