تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٢
كفها از آب پيدا نشده بلكه از آلودگى محلّ ريزش آب پيدا مىشود، و به همين دليل وسوسههاى نفس و شيطان از تعليمات الهى نيست بلكه از آلودگى قلب انسان است، امّا سرانجام وسوسهها از دل مؤمنان برطرف مىگردد و آب زلال وحى كه موجب هدايت و حيات انسانهاست باقى مىمانَد.
٣. هميشه بهرهها به ميزان آمادگىها و لياقتهاست
از اين آيه ضمناً استفاده مىشود كه در مبدأ فيض الهى هيچگونه بخل، محدوديّت و ممنوعيّت نيست، چنانكه ابرهاى آسمان بىقيدوشرط همه جا باران مىپاشند و اين قطعههاى مختلف زمين و درّهها هستند كه هر كدام به مقدار وسعت وجود خود از آن بهره مىگيرند، زمين كوچكتر بهرهاش كمتر و زمين وسيعتر سهمش بيشتر است، و چنين است قلوب و ارواح آدميان در برابر فيض خدا.
٤. باطل به دنبال بازار آشفته مىگردد
هنگامى كه سيلاب وارد دشت و صحراى صاف مىگردد و جوش و خروش آب فرو مىنشيند، اجسامى كه با آب مخلوط شده بودند تدريجاً تهنشين مىشوند و كفها از ميان مىروند و آب زلال، چهره اصلى خود را آشكار مىسازد، و به همين ترتيب باطل به سراغ بازار آشفته مىرود تا از آن بهره گيرد، امّا هنگامى كه آرامش پيدا شد و هر كسى به جاى خويشتن نشست و معيارها و ضابطهها در جامعه آشكار گشت، باطل جايى براى خود نمىبيند و بهسرعت كنار مىرود.