ميلادى موفّق به كشف زوجيّت عمومى و همگانى در جهان گياهان شد (كه گياهان همچون حيوانات از طريق آميزش نطفه نر و ماده، بارور مى‌شوند و ميوه مى‌دهند)، قرآن مجيد در يكهزار و چهارصد سال پيش اين حقيقت را فاش ساخت كه خود اين يكى از معجزات علمى قرآن مجيد به شمار مى‌رود كه بيانگر عظمت اين كتاب بزرگ آسمانى است.
شكّى نيست كه پيش از لينه بسيارى از دانشمندان اجمالًا به وجود نر و ماده در بعضى از گياهان پى برده بودند، حتّى مردم عادى مى‌دانستند كه مثلًا اگر نخل را «بَر» ندهند، يعنى از نطفه نر روى قسمت‌هاى ماده گياه نپاشند، ثمر نخواهد داد، يا ثمر مرغوبى نخواهد داشت، امّا هيچ‌كس به‌درستى نمى‌دانست كه اين يك قانون تقريباً همگانى است تا اينكه لينه موفّق به كشف آن شد، ولى همان‌طور كه گفتيم قرآن قرن‌ها قبل از او از روى آن پرده برداشته بود.
و چون زندگى انسان و ديگر موجودات زنده، به‌خصوص گياهان و ميوه‌ها، بدون نظام دقيق شب و روز امكان‌پذير نيست، در بخش ديگر آيه مورد بحث از اين موضوع سخن به ميان آورده مى‌گويد: خداوند پرده سياهِ «شب را بر روز مى‌پوشانَد» (يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ).
چرا كه اگر پرده آرام‌بخش شب نباشد، نور مداوم آفتاب همه گياهان را مى‌سوزانَد و از ميوه‌ها و به‌طور كلّى از موجودات زنده، بر صفحه زمين اثرى باقى نمى‌مانَد.
با اينكه در كره ماه روز دائمى نيست امّا همين مقدار كه طول روزها به مقدار پانزده شبانه‌روز كره زمين است، حرارت در وسط روز در كره ماه آن‌قدر بالا مى‌رود كه اگر آب و مايع ديگرى در آنجا باشد به نقطه جوش و بالاتر از آن مى‌رسد و هيچ موجود زنده‌اى را كه در زمين مى‌شناسيم تاب تحمّل آن گرما را