و ماه را مسخّر ساخت، كه هر كدام تا زمان معيّنى حركت دارند. كارها را او تدبير مى‌كند؛ آيات را (براى شما) تشريح مى‌نمايد؛ شايد به لقاى پروردگارتان يقين پيدا كنيد.
٣. و او كسى است كه زمين را گسترد؛ و در آن كوه‌هاى استوار و نهرهايى قرارداد؛ و در آن از انواع ميوه‌ها يك جفت آفريد؛ (پرده سياه) شب را بر روز مى‌پوشانَد؛ در اينها نشانه‌هايى است براى گروهى كه تفكّر مى‌كنند.
٤. و در روى زمين، قطعات متفاوتى در كنار هم وجود دارد؛ و باغ‌هايى از انگور و زراعت و نخل‌ها، (و درختان ميوه گوناگون) كه گاه بر يك پايه مى‌رويند و گاه بر دو پايه؛ (و عجب آنكه) همه آنها از يك آب سيراب مى‌شوند! و با اين حال، بعضى از آنها را از جهت ميوه بر ديگرى برترى مى‌دهيم؛ در اينها نشانه‌هايى است براى گروهى كه مى‌انديشند.
تفسير:
نشانه‌هاى خدا در آسمان‌ها و زمين و جهان گياهان
بار ديگر به حروف مقطّعه قرآن كه در ٢٩ سوره آمده است در آغاز اين سوره برخورد مى‌كنيم منتهى‌ حروف مقطّعه‌اى كه در اينجا ذكر شده در واقع تركيبى است از «الم» كه در آغاز چند سوره آمده و «الر» كه در آغاز چند سوره ديگر بيان شده و در واقع اين تنها سوره‌اى است كه در آغاز آن حروف (المر) ديده مى‌شود.
از آنجا كه به نظر مى‌رسد حروف مقطّعه آغاز هر سوره پيوند مستقيمى با محتواى آن سوره دارد، احتمال دارد اين تركيب كه در آغاز سوره رعد است، اشاره به اين باشد كه محتواى سوره رعد جامع محتواى هر دو گروه از سوره‌هايى است كه با «الم» و «الر» آغاز مى‌شود. اتّفاقاً دقّت در محتواى آن