تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢
محتواى سوره رعد
همانگونه كه در گذشته گفتهايم، سورههاى مكّى چون در آغاز دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله و هنگام درگيرى شديد با مشركان نازل شده است بيشتر درباره مسائل عقيدتى خصوصاً دعوت به توحيد و مبارزه با شرك و اثبات معاد سخن مىگويد، امّا سورههاى مدنى كه پس از گسترش اسلام و تشكيل حكومت اسلامى نازل گرديد، درباره احكام و مسائل مربوط به نظامات اجتماعى، طبق نيازمندىهاى جامعه، بحث مىكند.
سوره رعد كه از سورههاى مكّى است همين برنامه را تعقيب مىكند و پس از اشاره به حقّانيّت و عظمت قرآن، به بيان آيات توحيد و اسرار آفرينش كه نشانههاى ذات پاك خدا هستند مىپردازد. گاهى از برافراشتن آسمانهاى بىستون سخن مىگويد و زمانى از تسخير خورشيد و ماه به فرمان خدا. گاه از گسترش زمين و آفرينش كوهها و نهرها و درختان و ميوهها و زمانى از پردههاى آرامبخش شب كه روز را مىپوشانَد. و گاه دست مردم را مىگيرد و به ميان باغهاى انگور و نخلستان و لابهلاى زراعتها مىبرد و شگفتىهاى آنها را برمىشمرَد.
سپس به بحث معاد و زندگى نو انسان و دادگاه عدل پروردگار روى مىآورد و مجموعه معرّفى مبدأ و معاد را با بيان مسؤوليّتهاى مردم و وظايفشان و اينكه هر گونه تغيير در سرنوشت آنها بايد از ناحيه خود آنان شروع شود تكميل مىكند.