با او ايمان آورده بودند صدا مى‌زدند: كجاست يارى خدا؟» ولى به آنها پاسخ داده مى‌شد أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ: «پيروزى خدا نزديك است». «١»
امّا جمعى از مفسّران همانند طبرسى در مجمع‌البيان و فخر رازى در تفسير كبير، بعد از ذكر اين احتمال آن را بعيد شمرده‌اند، زيرا اين مقدار هم از مقام انبيا دور است و به هر حال صحيح‌تر همان تفسير نخست است.
* آخرين آيه اين سوره محتواى بسيار جامعى دارد كه تمام بحث‌هايى كه در اين سوره گذشت به‌طور فشرده در آن جمع است. مى‌فرمايد: «در سرگذشت آنها [: يوسف، برادرانش، انبياى گذشته، و اقوام مؤمن و بى‌ايمان‌] درس عبرتى براى صاحبان انديشه است» (لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُوْلِى الْأَلْبَابِ).
آيينه‌اى است كه مى‌توان عوامل پيروزى و شكست، كاميابى و ناكامى، خوشبختى و بدبختى، سربلندى و ذلّت و خلاصه آنچه در زندگى انسان ارزش دارد و آنچه بى‌ارزش است، در آن ديد. آيينه‌اى كه عصاره تمام تجربيّات اقوام پيشين و رهبران بزرگ در آن به چشم مى‌خورد و مشاهده آن، عمر كوتاه‌مدّت هر انسان را به اندازه عمر تمام بشر طولانى مى‌كند.
ولى فقط «اولواالألباب» و صاحبان انديشه توانايى مشاهده آن نقوش عبرت‌آموز را بر صفحه اين آيينه شگفت‌انگيز دارند.
و به دنبال آن اضافه مى‌كند: «اينها (آنچه گفته شد،) داستان دروغين نيست» (مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى‌).
اين آيات كه بر تو نازل شده و پرده از روى تاريخ صحيح گذشتگان برداشته،